روز بیست و چهارم آوریل در ذهنها بیش از هر چیز با کلمه نسلکشی گره خورده است. نسلکشی ارامنه که توسط خود ارمنیها جنایت بزرگ لقب گرفته است نابودی عمدی و از پیش برنامهریزی شده جمعیت ارمنی ساکن در سرزمینهایی بود که زمانی تحت کنترل امپراتوری عثمانی قرار داشت.
«ووین وسینیچ» نویسنده تاریخ امپراتوری عثمانی به درستی می نویسد که سلاطین عثمانی و بزرگان آن دربار و دوست هرگز ادعای ترک بودن (آناتولی) نمی کردند و خود را دنباله امپراتوری بیزانس می نمایاندند.
پیدا کردن و مشخص کردن زمان و چگونگی وقوع اتفاقات تاریخی مشهور کار سختی نیست اما بیرون کشیدن نکته های تاریخی و وجه هایی از آن که در سایه مانده اند خلاقیت و تخصص بیشتری می خواهد. گاهی باید به تاریخ جور دیگری نگاه کرد تا نکاتی را از دل آن بیرون کشید که تا به حال کسی فکرش را هم نمی کرده.